skip to Main Content

In actie VOOR BETERE ZORG VOOR PERSONEN MET EEN BEPERKING

De invoering van de PersoonsVolgende Financiering in de gehandicaptenzorg heeft voor heel wat problemen gezorgd. Dit getuigen de vele reacties die we ontvingen van zorgvragers, mantelzorgers en zorgverleners. Het is duidelijk, het moet anders. En het kan anders!
We hebben de vele knelpunten aangekaart en onze voorstellen voor verandering overhandigd aan het kabinet van minister Beke, het Vlaams Agentschap voor Personen met een Handicap (VAPH) en de leden van het Vlaams parlement.

Bekijk hier de video over het bezoek aan het Vlaams Parlement.

WAT ZIJN DE GEVOLGEN VAN HET HUIDIGE BELEID?

Het aanvraagtraject is zwaar en biedt geen toekomstperspectief.

Zorg aanvragen is “een zorgbudget” aanvragen en dat is een moeilijke administratieve procedure.
Er wordt  geen rekening gehouden met mogelijke veranderingen in zorgnoden of in draagkracht van de omgeving. Bij wijziging van de zorgnood moet de aanvraagprocedure helemaal opnieuw doorlopen worden.
Heb je dan een budget, dan vraagt het een hele administratie om de besteding ervan te verantwoorden. Ook het onderhandelen met zorgaanbieders hoe het budget kan ingezet worden, is moeilijk en betekent weer een extra belasting.

Een grote groep mensen staan jaren op de wachtlijst. Ze krijgen te horen: ‘Je hebt recht op zorg, maar we weten niet wanneer je er een budget voor krijgt’.

De Vlaamse regering voorziet onvoldoende middelen om iedereen met een erkende zorgnood ook daadwerkelijk een zorgbudget te geven. Er wordt gewerkt met een gesloten financiering. En als die pot leeg is, dan moet je maar wachten. Enkel de personen met de zwaarste zorgnood krijgen effectief een Persoonsvolgend Budget toegekend.
Voor de wachtenden zijn er het Basisondersteuningsbudget en de Rechtstreeks Toegankelijke Hulp, maar die zijn ontoereikend.

De mantelzorgers zijn overbelast en lijden onder de onzekerheid.

Zolang de naasten de zorg kunnen opnemen, krijgt men minder professionele zorg toegekend. Samen met de wachtlijsten zorgt dit voor zware overbelasting van de mantelzorgers. Bovendien lijden ze onder de knagende onzekerheid: “Wat als ik er niet meer ben?”
Plots kan het budget dat een persoon met een beperking toegekend krijgt minder waard zijn, in die zin dat hij of zij er minder zorg voor kan ‘aankopen’. Ook dit zorgt voor onzekerheid en financiële belasting van de mantelzorgers.

Voor wie al een zorgaanbod kreeg, werden de middelen door de invoering van de persoonsvolgende financiering ingeperkt.

Door de overschakeling van de financiering via de instellingen naar een persoonsvolgende financiering werd de zorgnood herbekeken. De meeste mensen met een beperking kunnen nu minder zorg krijgen voor het hen toegekende budget.
Het plafond voor verblijfs- en leefkosten werd afgeschaft. Ook de tegemoetkoming voor socio-culturele activiteiten en het zakgeld werden afgeschaft.
En ben je in het weekend niet in de voorziening, dan wordt je kamer gebruikt om iemand anders zorg te bieden. Je kamer is geen woonst meer, maar een hotel.

De werkdruk op de zorgverleners is verhoogd en de jobtevredenheid gedaald.

Bij de invoering van de persoonsvolgende financiering werd van de zorgorganisaties geëist dat ze dezelfde zorg bleven bieden aan hun gebruikers, ondanks de vaak lagere toegekende budgetten. Dit had tot gevolg dat de werkdruk is verhoogd.
Samen met andere besparingen en administratieve last, heeft dit een negatieve impact op de kwaliteit van de zorg. Zorg wordt materiële dienstverlening. Er is geen tijd voor aandacht en zorgrelatie.
Zorgorganisaties mogen ook geen budgetten bundelen, om flexibel in te spelen op persoonlijke én groepsnoden. Budgetten zijn ‘persoonsvolgend’ en mogen dus enkel individueel aangewend worden. Het solidariteitsprincipe wordt zo ondergraven.

ONZE VOORSTELLEN VOOR VERANDERING

  • Een trajectbegeleiding bij de instap in de zorg die toekomstgericht is
    De huidige procedure is helemaal niet afgestemd op kwetsbare personen of hun mantelzorgers. Meer ondersteuning en een eenvoudigere aanvraagprocedure is nodig. En wanneer men – na verloop van tijd – meer zorg nodig heeft of wanneer de naasten minder ondersteuning kunnen bieden, moet men vlot kunnen aanpassen.
  • Een toegankelijke zorg, vandaag en morgen
    Zorg moet voor iedereen met een erkende zorgnood toegankelijk zijn en niet enkel voor de personen met de grootste nood. Weg met de prioriteitengroepen.
  • De samenleving investeert in zorg
    Op die manier zorgen we er solidair voor dat iedereen toegang heeft tot gepaste zorg. We mogen de zorg niet overlaten aan zorgbedrijven, met winst maken als eerste doel in plaats van het leveren van goede zorg.
  • Zorg voor de mantelzorgers
    De kracht van de zorg door de naaste omgeving mag niet misbruikt worden als alibi voor de afbouw van de professionele zorg.
  • Recht op participatie aan de samenleving en recht op privacy
    We willen de herinvoering van het gewaarborgd zakgeld en tussenkomst voor socio-culturele noden. De kamer in een voorziening is geen hotelkamer maar een thuis voor de persoon met een beperking.
  • Investeringen in goede werkomstandigheden
    Voldoende zorgverleners met uiteenlopende expertise zijn nodig voor werkbaar werk en om kwaliteitsvolle zorg te bieden.

Wil je meer weten? 

Lees hier de volledige nota aan de politici Het persoonsvolgend budget voor personen met een beperking. Geslaagd? De ervaring van zorgvragers, mantelzorgers en zorgverleners.

De getuigenissen die je hier en in de nota leest, komen uit een bevraging, waarmee we in 2021 onderzochten hoe personen met een beperking, mantelzorgers en zorgverleners de nieuwe manier van werken met het persoonsvolgend budget ervaren.

Tijdens de actieweek van 7 tot 15 maart kregen we opnieuw heel wat reacties. Een selectie daaruit vind je hier. We namen deze ook mee naar de Vlaamse parlementsleden.

ER IS WÉL GELD!

“Dat kost te veel” zegt men? Dan zeggen wij: “Er is wel geld!” Het gaat over politieke keuzes en niet over betaalbaarheid. Het gaat over welke samenleving we willen. Laten we echt werk maken van Artikel 23 van onze Grondwet dat zegt: iedereen heeft recht op een menswaardig en zinvol leven en moet daarvoor kunnen rekenen op zorg, bijstand en hulp.

Lees meer over ‘Er is wel geld voor zorg’.

Back To Top